Utrechtse rechter veroordeelt man voor aanranding minderjarige

Een dertiger is door de rechtbank in Utrecht veroordeeld voor de aanranding van een 17-jarig meisje. Het slachtoffer werd op een afgelegen plek tegen haar wil betast en gekust door de man, die net als zijzelf verbleef in de buurt van een asielzoekerscentrum (AZC) in de regio.

De ontmoeting vond plaats op 2 november 2024 en werd vastgelegd op bewakingscamera’s bij een bushalte. Volgens de verklaring van de minderjarige vroeg de man of zij een vriend had, waarna hij haar meenam naar een verlaten plek. Daar omhelsde hij haar, hield hij haar hoofd vast en kuste hij haar op onder meer haar lippen, ogen en wenkbrauwen. Het slachtoffer omschreef het incident als afschuwelijk en weerzinwekkend. Na het voorval keerde zij terug naar het AZC, waar een medewerker haar adviseerde om de politie te bellen. Ze deed geëmotioneerd haar verhaal bij agenten.

Verklaring van de verdachte

De man van begin 30 schetste tijdens de rechtbank Utrecht een heel andere gang van zaken. Hij bevestigde dat ze elkaar hadden ontmoet en omhelsd, maar benadrukte dat dit op initiatief van de tiener gebeurde. Volgens hem ging het gesprek niet over een relatie, maar over een lening van 200 euro. Omdat het meisje vaker geld van hem had geleend en niet terugbetaalde, zou hij hebben gedreigd om haar moeder in te lichten. De verdachte stelde dat haar angst voor die confrontatie de werkelijke reden was voor haar tranen. Na de aangifte werd hij dezelfde dag nog uit het AZC gezet en verkeerde hij vijftien dagen in dakloosheid, wat volgens hem leidde tot reputatieschade in zijn omgeving.

Bewijsvoering en steunbewijs

Omdat zedendelicten zich doorgaans afspelen achter gesloten deuren, ontbreekt direct bewijs vaak en leunt een zaak sterk op de verklaringen van beide partijen. De wet vereist echter extra steunbewijs naast de aangifte om tot een veroordeling te komen. De officier van justitie zag dat steunbewijs in de snelle constatering van de politie; agenten troffen het meisje in tranen en met trillende handen aan.

De advocaat van de verdachte wierp tegen dat de emoties ook verklaard konden worden door de angst voor haar moeder, waardoor het vermeende steunbewijs volgens hem ongeldig was. De rechter schoof dit argument echter van tafel. Volgens de rechtbank paste de heftige emotie niet bij een simpele vrees voor een boze moeder en zou het meisje in dat geval een ’toneelstuk’ hebben opgevoerd. De rechtbank oordeelde dat de verklaring van het slachtoffer betrouwbaar is.

De strafoplegging

De rechter legde de verdachte een geldboete op van 1000 euro, waarvan de helft (500 euro) voorwaardelijk is. Hoewel bij een criminaliteit-zaak als aanranding doorgaans zwaardere straffen zoals een taak- of gevangenisstraf worden uitgedeeld, speelde de milde onderkant van de ernst van het delict, het ontbreken van een strafblad en het feit dat de man inmiddels een stabiele baan heeft gevonden een grote rol bij deze strafmaat.

Bron: DUIC