Utrechtse hoogleraar roept VN op tot harde handhaving

Utrechts hoogleraar Linda Senden heeft tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York hard uitgehaald naar overheden die steken laten vallen op het gebied van gendergelijkheid. De VN-Vrouwenvertegenwoordiger van Nederland waarschuwde dat instituten geboekte vooruitgang bedreigen door fundamentele rechten niet serieus te nemen of uit te voeren. Voor Utrechtses en inwoners in de rest van het land raakt dit direct thema’s als veiligheid en eerlijke pensioenen.

Senden, benoemd door de minister van Buitenlandse Zaken en verbonden aan de Universiteit Utrecht, wees erop dat overheden wettelijk aansprakelijk zijn voor de kwalijke gevolgen van zogeheten ‘gendernalatig’ beleid. Zij stelt dat vrouwenrechten geen keuzemenu zijn voor politici, maar onvoorwaardelijke juridische verplichtingen die overeind moeten blijven, óók in crisistijden.

Kritiek op Nederlandse aanpak van geweld en pensioenen

De hoogleraar Europees Recht zet zich al jaren in voor betere rechtsbescherming en kaart herhaaldelijk aan dat Nederland op cruciale punten tekortschiet. Zo krijgt het land herhaaldelijk kritiek te verduren omdat instanties huiselijk geweld en intieme terreur te vaak minimaliseren als een simpel conflict tussen gelijken, in plaats van te handelen vanuit de realiteit van machtsmisbruik. Daarmee wordt niet voldaan aan de strenge eisen uit het Verdrag van Istanbul.

Daarnaast constateert ze dat de overheid te weinig doet om de hardnekkige kloof in het pensioenstelsel te dichten. Omdat vrouwen vaker onbetaald werk verrichten, bouwen zij gemiddeld veertig procent minder pensioen op dan mannen. Volgens de Utrechtse wetenschapper is ook dat toe te schrijven aan nalatig overheidsbeleid.

Concrete prioriteiten voor de toekomst

Om deze scheve verhoudingen recht te zetten, eist Senden dat overheden actie ondernemen op drie kernpunten:

• Het onvoorwaardelijk beschermen en verankeren van reeds behaalde vrouwenrechten, zodat er geen sprake meer is van achteruitgang.
• Het strikt naleven van deze rechten als bindende juridische verplichtingen op nationaal, Europees en internationaal niveau.
• Het actief tegengaan van ongelijkheid door nieuwe én bestaande wetgeving standaard te onderwerpen aan strenge gender-effectbeoordelingen.

Bron: Universiteit Utrecht