Spannende oppasvraag leidt tot unieke Utrechtse vriendschap

Wie de stoute schoenen aantrekt, kan zomaeld een waardevolle vriendschap op de deurmat vinden. Dat bewijst het verhaal van Eefje Nienhuis en haar overbuurvrouw Adrianne, die elkaar leerden kennen via een hofje in de Utrechtse binnenstad. Al zeven jaar trekken de twee intensief met elkaar op, nadat Eefje de knoop doorhakte en haar buurvrouw vroeg of zij wilde oppassen op haar jonge zoons.

Eefje woont inmiddels twaalf jaar aan de Brandstraat en deelde destijds af en toe een praatje met Adrianne, die aan de aangrenzende Springweg woont. Toen Eefje op zoek ging naar een buurtgenoot om op haar kinderen van 1,5 en 4 jaar te passen, viel haar oog op de net gepensioneerde Adrianne. Vanwege haar ondernemende aard, liefde voor tuinieren en creatigheid leek zij de ideale oppas voor de jongens. Toch ging dat niet zonder kloppend hart, vertelt ze: “Ik vond het heel spannend om het te vragen. Misschien zou Adrianne zich verplicht voelen om ‘ja’ te zeggen. Als het dan niet goed zou gaan, kom je elkaar toch veel tegen.”

Een grote verbintenis

Adrianne ging niet immediately overstag en nam de tijd om over het verzoek na te denken. Ze voelde zich vereerd, maar noemde het wel een grote verbintenis. Eind 2019 ging ze definitief over de brug. Niet veel later brak de coronaperiode uit, waardoor de kinderopvang wegviel en de band in sneltreinvaart verdiepte. Na overleg met haar eigen zoon besloot Adrianne dat de gezinnen tot elkaars familie gingen behoren. “Dat kwam voor ons echt als een redding”, aldus Eefje.

Inmiddels is de inmiddels achtjarige jongste zoon nog wekelijks bij zijn oppas te vinden. Volgens Eefje beschouwen de kinderen Adrianne inmiddels als nóg meer familie dan zijzelf doen, simpelweg omdat de contactmomenten zo frequent zijn. Toen de jongste ontdekte dat er een vergoeding tegenover het oppassen stond, leverde dat overigens nog wel even woede op; de kinderen zagen haar puur als familielid.

Zorgen om de wijk

Niet alleen met Adrianne, maar ook met andere buurtbewoners aan de Brandstraat en Springweg heeft Eefje nauw contact. Ze maakt zich echter wel zorgen over de toekomst van die sociale cohesie in de wijk. Het verdwijnen van sociale huurwoningen noemt ze zorgelijk, omdat de vaste bewonersgroep juist zorgt voor sterke verbindingen en mensen die investeren in hun leefomgeving.

Voor Utrechters die worstelen met opvangproblemen of graag hechter contact met de buurt willen, heeft Eefje een duidelijke tip: stap ondanks de spanning gewoon op mensen af, houd praatjes of gebruik desnoods een huisdier als laagdrempelig alibi om het ijs te breken. “Ik ben zo blij dat ik het lef had om naar Adrianne te gaan. Het is heel kostbaar dat er iemand is aan wie ik mijn kinderen zo durf toe te vertrouwen.”

Bron: DUIC