Onzekerheid over doden aangereden Utrechtse wolvin

Of de nooddoding van een aangereden wolvin bij Leusden vorig jaar zorgvuldig is verlopen, houdt de gemoederen in de provincie Utrecht flink bezig. Tijdens een hoorzitting bij de adviescommissie bezwaarschriften bleek dat er nog altijd veel onduidelijkheid is over de precieze toedracht rond het incident, wat tot bezorgdheid leidt onder inwoners en natuurorganisaties in de regio.

Aanrijding en schoten

De wolvin werd op de avond van 22 september 2025 aangereden op de Doornseweg langs landgoed Den Treek en de Leusderheide. Een vrijwilliger van stichting Valwild schoot het zwaargewonde dier ter plekke tweemaal neer om een einde te maken aan het lijden. Sinds de wolf zich op de Utrechtse Heuvelrug vestigde, zijn in de provincie inmiddels zes wolven bij een aanrijding omgekomen. Het ging hier echter om de eerste keer dat een nooddoding werd toegepast.

De combinatie van wolven en het drukke verkeer zorgt vaker voor problemen. Inmiddels is het dossier over wolven een belangrijk lokaal onderwerp geworden.

Kritiek op gevolgde procedure

Stichting Werkgroep Wolf Leusden stelt dat het incident nooit grondig is onderzocht. Zo zou het Dutch Wildlife Health Centre (DWHC) in Utrecht niet om advies zijn gevraagd en werden ook een dierenarts of de dierenambulance overgeslagen. Omdat de Omgevingsdienst Utrecht (ODU) zelf geen nader onderzoek instelde, schakelde de werkgroep een eigen expert in: de Belgische dierenarts Stef Michels.

Op basis van het achteraf opgestelde sectierapport concludeerde Michels dat de eerste kogel de voorpoot raakte voordat de borstkas werd getroffen, waarna een tweede schot volgde. Volgens de dierenarts valt onnodig lijden hierdoor niet uit te sluiten en zou er bij wolven op de schedel gericht moeten worden in plaats van op het hart.

Drukke omstandigheden

De ODU wees een handhavingsverzoek van de hand en stelt dat er door stichting Valwild niet onzorgvuldig is gehandeld. Volgens een jurist van de dienst stond de vrijwilliger onder grote druk en was er geen tijd meer om het DWHC te bereiken, dat op dat tijdstip bovendien niet bereikbaar zou zijn geweest. Ook was het voor de aanwezigen direct duidelijk dat het dier niet meer te redden viel.

Devorah van Dijkhuizen van de werkgroep noemt de opstelling van de ODU “te mager”. Zij vreest dat valwildjagers hierdoor in de toekomst minder snel deskundigen zullen inschakelen. Kritiek op het afschieten van aangereden wolven klinkt dan ook luider. De bezwaarcommissie van de provincie Utrecht brengt binnen twee tot drie weken advies uit aan Gedeputeerde Staten, waarna het definitieve besluit volgt.

Bron: RTV Utrecht