Ongekend hoge strafeisen in Utrechtse misbruikzaak Woudenberg

In de Utrechtse regio kijkt men met stomheid geslagen naar de strafeisen in de omvangrijke misbruikzaak rond een echtpaar uit Woudenberg. Het Openbaar Ministerie eist celstraffen van dertig en twintig jaar, gecombineerd met tbs en dwangverpleging, voor het jarenlang misbruiken en drogeren van jonge oppaskinderen. Deskundigen en betrokkenen spreken van een uitzonderlijke situatie die de grenzen van het Nederlandse strafrecht opzoekt.

Een zaak van de buitencategorie

Komende dinsdag velt de rechtbank een oordeel in de zaak tegen de 57-jarige R. van den B. en de 34-jarige E. van E. Volgens slachtofferadvocaat Richard Korver gaat het om een uiterst extreme situatie die een maximale reactie rechtvaardigt. Hoogleraar strafprocesrecht Joep Lindeman van de Universiteit Utrecht benadrukt dat dergelijke hoge straffen doorgaans alleen bij levensdelicten worden geëist. “Dit hoor je niet zo gauw voor strafbare feiten waar een slachtoffer niet overleden is”, stelt hij.

Tijdens het drie uur durende betoon in september omschreef de officier van justitie de impact op de jonge slachtoffers en hun families. Hoewel er juridisch geen sprake is van een levensdelict, voelt de situatie voor de nabestaanden wel zo. Meer details over de achtergrond van de zaak zijn te vinden in dit artikel over de strafeisen.

Opbouw van de straf

De hoogte van de strafeis is tot stand gekomen door alle tenlastegelegde feiten bij elkaar op te tellen, wat voor de hoofdverdachte uitkomt op het maximum van dertig jaar. Daarnaast heeft het OM gekeken naar vergelijkbare uitspraken, al zijn die er nauwelijks. De straffen vallen hoger uit dan in eerdere spraakmakende zaken vanwege de lange pleegperiode, de frequentie en het toedienen van GHB aan de kinderen.

De verdediging voerde eerder al verweer, waarbij een van de verdachten het misbruik ontkende en toeschreef aan een seksverslaving, zoals te lezen valt in het bericht over de verklaringen van de verdachte. De raslieden pleitten eerder voor lagere straffen.

Erkenning voor getroffenen

Voor de getroffen families is het Openbaar Ministerie een belangrijke steun in de rug door zo streng mogelijk op te treden. Advocaat Korver merkt op dat de behoefte per slachtoffer verschilt, maar dat de veroordeling zelf vaak zwaarder weegt dan de exacte duur van de celstraf. De spanningen rond het proces worden verder beschreven in de achtergrond over de zware periode voor de slachtoffers.

Bron: RTV Utrecht