vrijdag 13 nov 2026 Utrecht
Provincie Utrecht - Utrecht

Odijkse Danique over stilgeboorte: ‘Gevoel dat ik gefaald had’

Odijkse Danique over stilgeboorte: ‘Gevoel dat ik gefaald had’

Tijdens de Week van het zwangerschapsverlies deelt de 29-jarige Danique uit Odijk haar hartverscheurende verhaal. Ze verloor haar zoontje Senna twee jaar geleden na een zwangerschap van 28 weken door een stilgeboorte. Ondanks dat echo’s aangaven dat het goed ging, hield ze continu een angstig onderbuikgevoel.

De zwangerschap van de inwoonster van Odijk verliep zwaar met veel misselijkheid en ziekte. In de nacht van 2 op 3 mei sloeg het noodlot toe toen ze felle krampen in haar kuiten kreeg. Omdat de pijn in haar benen zat, werden er in eerste instantie geen alarmbellen geluid. Ze bleef ter controle in het ziekenhuis, maar na een onstabiele hartslag volgde overplaatsing naar een academisch ziekenhuis.

Plotseling overleden

Een spoedkeizersnee bleek uiteindelijk niet nodig omdat de hartslag van de baby stabiliseerde. De avond voor het slechte nieuws spraken artsen nog hun vertrouwen uit, maar de volgende ochtend kon de hartslag niet meer worden gevonden. De arts bracht het harde nieuws dat haar zoontje was overleden. Enkele minuten voor de echo voelde Danique haar zoontje nog bewegen: “Misschien was het een soort van afscheid, dat hij wilde laten weten dat het goed was.”

Op 7 mei kwam Senna ter wereld door het medisch opwekken van de weeën, nadat Danique en haar partner hem nog een dag hadden gedragen. Voor een week voelde het gezin zich compleet met twee kinderen.

Gevoel van falen

In de beginfase van de rouwkamp kampte Danique met zware schuldgevoelens. “Hoe kan ik zo rustig hebben geslapen als mijn kind is overleden? Het eerste wat mijn taak is als moeder is veiligheid geven aan mijn kind. Ik had het gevoel dat ik daarin gefaald had”, vertelt ze. Dankzij therapie heeft ze inmiddels geleerd dat dit onterecht was.

Om meer openheid te creëren over het onderwerp, dat volgens haar nog te weinig besproken wordt, schreef ze samen met andere ouders een boek over hun ervaringen. “Het kind zal er altijd zijn in de herinneringen in het leven. Dat mag gezien worden en die namen mogen worden genoemd.”

Bron: RTV Utrecht