Dankbare dierbaasjes overladen Utrechtse dierenartsen met kaartjes

Wie een dierenartsenpraktijk of kliniek in de regio Utrecht binnenstapt, ziet ze vrijwel altijd hangen: prikborden en kasten vol handgeschreven briefjes, foto’s en ansichtkaarten van dankbare diereneigenaren.

Achter de vele bedankjes die dierenartsen en paraveterinairen ontvangen, gaan uiteenlopende en soms emotionele verhalen schuil. Behandelaars van onder meer de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren en lokale wijkpraktijken vertellen over de patiënten die hun een blijvende herinnering opleverden.

Complexe ingrepen bij de universiteitskliniek

Bij de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren kwam hond Timo binnen via de oogspoeddienst met een losgelaten lens en glaucoom. Ondanks een eerdere ingreep bleef de oogboldruk pijnlijk hoog, waardoor uiteindelijk besloten werd het oog in zijn geheel te verwijderen. De eigenaren toonden hun erkentelijkheid met een handgeschreven kaart en streekkoekjes uit Bergen voor het voltallige team van oogheelkunde.

Ook paraveterinair Britt van Dongen van de spoedkliniek van de faculteit Diergeneeskunde maakte een gedenkwaardige opname mee. Kat Mochi belandde op de intensieve zorg en zorgplusafdeling na een ongeval waarbij een zwaar voorwerp op haar kop was gevallen. Een CT-scan bracht een los botfragment in de schedel aan het licht. Nog vóór de operatie en het herstel trakteerden de bezorgde eigenaren het personeel al op een flinke hoeveelheid chocolade.

Band met de Utrechtse wijkpraktijken

Naast specialistische doorverwijzingen ontstaan ook in de Utrechtse buurten hechte banden. Alexandra Hajunga runt al sinds 2002 Dierenkliniek Zuilen, gevestigd op de hoek van de Amsterdamsestraatweg en de Muyskenweg. In haar praktijk liepen baasjes soms dagelijks binnen om honden te wegen. Een bijzonder kaartje herinnert haar aan de negentienjarige kat Kimo. Het dier, dat deels in Zwitserland en deels in Nederland woonde, was vrijwel de enige viervoeter die steevast de krabpaal in de behandelruimte opzocht.

In Utrecht-West deelt Nina Boere, paraveterinair bij Dierenkliniek Oog in Al, haar ervaringen met kat Mo. Dit dier, oorspronkelijk afkomstig uit Tunesië, kampte met ernstige lusteloosheid en weigerde te eten. Uitgebreide onderzoeken boden geen directe verklaring, maar de kat knapte uiteindelijk uit zichzelf op. Een speciaal ontworpen kaartje van de eigenaar vormde de tastbare herinnering aan die intensieve week.

Zorg op maat in de regio

In De Bilt ontving dierenarts Simone Goedemans van Ranzijn Dierenarts een memorabel bericht rondom kat Moppie. Het dier had intensieve begeleiding nodig vanwege schildklierproblemen en reageerde gevoelig op oorzalf. Goedemans zocht destijds steeds naar oplossingen om stress bij het dier en de eigenaar te beperken. Jaren na het uiteindelijke overlijden van de kat bleek het opgebouwde contact nog altijd even warm toen de eigenaar opnieuw de kliniek bezocht.

Bron: Universiteit Utrecht