Bart Voskamp blikt 30 jaar na Tourzege terug op roemrijke loopbaan

Dertig jaar nadat hij de Tour de France kleurde, blikt voormalig profwielrenner Bart Voskamp terug op zijn tijd in het peloton. De huidige koersdirecteur van Veenendaal-Veenendaal haalt herinneringen op aan de etappezeges die hij behaalde – of die hem net ontglipten.

Twee keer als winnaar over de streep

Voskamp koestert bijzondere herinneringen aan de Tour de France. Met een glimlach vertelt hij dat hij naar eigen zeggen twee keer als eerste de finishlijn passeerde, al telt er in de officiële geschiedenisboeken slechts één. In 1996 won hij de etappe tussen Pamplona en Hendaye, waar hij de Duitser Christian Henn in de sprint versloeg.

Een jaar later, in 1997, leek hij opnieuw te winnen in Dijon. In een sprint tegen de Duitser Jens Heppner kwamen beide renners zij-aan-zij over de streep. De jury besloot het tweetal echter te diskwalificeren, waarna de nummer drie de zege kreeg toegewezen. Voskamp noemt de beslissing destijds “discutabel”, maar ziet de beelden van het moment nu als “ludiek en kolderiek”.

Terugblik op een andere generatie

Voskamp reed in de jaren negentig tussen grootheden als Miguel Indurain en Jan Ullrich. Het was tevens een tijdperk waarin dopinggebruik, zoals EPO, een rol speelde binnen de sport. Voskamp, die hier in 2014 openlijk over sprak, geeft aan dat het destijds een geaccepteerd onderdeel van de generatie was, omdat het middel nog niet op de verboden lijst stond. Hoewel hij het voorheen lastig vond om hierover te praten, kan hij het inmiddels goed plaatsen en ziet hij het niet als een schaduw over zijn prestaties.

Passie voor de sport

Volgens de oud-renner is de moderne wielersport nauwelijks te vergelijken met de jaren negentig. Waar renners tegenwoordig onder strikte begeleiding van psychologen en diëtisten werken, was het in zijn tijd “zelf uitvinden”. Toch blijft zijn passie voor de koers onveranderd groot.

“Het mooie van wielrennen is de passie. En er gebeurt altijd iets wat niemand heeft voorspeld”, aldus Voskamp. Ondanks alle veranderingen in de voorbereiding en omkadering, blijft de essentie volgens hem hetzelfde: “Uiteindelijk moeten de benen het nog steeds doen.”

Bron: RTV Utrecht