Utrechtse nabestaanden: orgaandonatie geeft duidelijkheid in rouw

Tijdens de Week van het Donorgesprek delen inwoners uit De Meern en Zegveld hun persoonlijke ervaringen met orgaandonatie. Hun verhalen benadrukken hoe waardevol het is om tijdig je wensen vast te leggen, wat nabestaanden veel duidelijkheid geeft tijdens een moeilijke periode.

Anneke Molenaar uit De Meern en Frank Burgers uit Zegveld kregen beiden te maken met het verlies van een geliefde die orgaandonor was. Molenaars partner overleed in 1990 na een kort ziekbed door een hersentumor. Hoewel hij als donor stond geregistreerd, kon wegens de lange ziekteperiode alleen weefsel worden getransplanteerd, waaronder zijn hartkleppen. “Hij had altijd gezegd: als ik het zelf niet meer kan gebruiken, mogen ze me uitkleden”, blikt de 78-jarige Molenaar erop terug.

Duidelijkheid voor nabestaanden

Sinds de invoering van de nieuwe Donorwet in juli 2020 staan volwassenen in Nederland automatisch in het Donorregister ingeschreven, al is lang niet iedereen zich daarvan bewust. Eerder deed een arts van het UMC Utrecht al de oproep om actief een keuze te maken, zodat nabestaanden niet belast worden met de beslissing tijdens een gesprek over de wensen uit het register.

Burgers, inmiddels tachtig jaar oud, verloor in 1995 zijn twintigjarige zoon na een motorongeluk. Na twee dagen in het ziekenhuis bleek alle hulp tevergeefs. Omdat zijn zoon eerder al openlijk had gesproken over zijn wensen rondom donatie, wist het gezin precies wat hij wilde. Achteraf hoorde Burgers bovendien dat het overlijden van zijn zoon andere jongeren in het dorp inspireerde om ook hun keuze vast te leggen.

Geen verplichting

Molenaar staat eveneens volledig achter de huidige wetgeving waarin je expliciet moet aangeven als je geen donor wilt zijn. “Je bent het niet verplicht, maar als je dat gemeld hebt, is het voor de nabestaanden duidelijker wat jij gewild hebt”, stelt ze.

Bron: RTV Utrecht