Bekende kindermuzikant Dirk Scheele over zijn Baarnse inspiratie
Wie kent hem niet: in zijn kenmerkende gele shirt en groene broek brengt Dirk Scheele al jaren vrolijke kinderliedjes ten gehore. Voor jonge luisteraars in de Utrechtse regio is hij inmiddels een vertrouwde verschijning. Binnenkort brengt hij zijn muzikale energie weer naar de theaterpodia met nieuwe voorstellingen.
De kiem voor zijn muzikale carrière werd al in zijn jeugd gelegd. Na het verlies van zijn vader erfde hij een klein transistorradiootje, dat voor hem een dierbare band vormde. Omdat een drumstel er van zijn moeder door de herrie niet ining, greep hij naar de gitaar. Al snel speelde hij allerlei melodieën na die hij op de radio hoorde.
Muziektherapie en persoonlijke drijfveren
Toen Dirk de keuze moest maken voor een toekomst waarin hij zowel zijn liefde voor muziek als zijn maatschappelijke betrokkenheid kwijt kon, stuitte hij op muziektherapie. Die sterke affiniteit met mensen met een beperking en kwetsbare doelgroepen kwam voort uit zijn jeugd. “Ik heb ooit een zusje gehad met een beperking,” vertelt hij. “Ze is helaas niet oud geworden, maar ik was dol op haar. Ik denk dat ik daardoor affiniteit heb met mensen met een beperking en met mensen die het wat moeilijker hebben.”
Tijdens zijn werk als muziektherapeut schreef hij al liedjes over alledaagse onderwerpen, zoals tandenpoetsen, bellenblazen en een glazenwasser. Wanneer scholen en instellingen massaal om zijn cassettebandjes vroegen en hij daar ging optreden, bleek de vonk definitief over te slaan: “Ik vond dat zo leuk, het is steeds meer geworden.”
Baarn als creatieve achtertuin
Inmiddels heeft hij vele cd’s en tv-series op zijn naam staan. Een groot deel van zijn video’s neemt hij op in en rondom zijn woonplaats Baarn, zoals bij de bakker, de brandweer, in de ijssalon en op paleis Soestdijk. “Baarn heeft zoveel variatie. Het is leuk om het hier te doen. En je kent de mensen natuurlijk. Dus je kunt gemakkelijk naar ze toestappen om te vragen of het kan. Ik krijg zoveel medewerking, dat is heel leuk.”
Hoewel hij in de weekends af en toe in een rockband met zijn broer speelt, ligt zijn hart toch echt bij het jonge publiek. “Ik merk dat ik me het meest op mijn gemak voel als ik die enthousiaste bekkies zie.”
Dit verhaal werd belicht in Route C, het cultuurprogramma van RTV Utrecht.
Bron: RTV Utrecht